30.10.2009 01:08

Sanırım zaman zaman onu incitmek istiyorum. Çok hoşuma gitmiyor ama zevk de alıyorum. Bunu hakettiğini düşünmüyorum sadece onun bana davrandığı gibi davranmak istiyorum ona. Beni incitmeye çalışmıyor, beni cezalandırmaya çalışmıyor, biliyorum. Ama elim her havada kaldığında ya da o içimden dışarı her baktığında ben ne hissediyorsam o da öyle hissetsin istiyorum. İstemekten daha fazlası oda bunu istiyor gibi geliyor. Karşımda gördüğümü göstermeye çalşıyorum, çünkü o ona nasıl davranılmasını istiyorsa karşısındakine öyle davranmayı bilecek kadar olgun. Onun üzerine her titrediğimde önüme sürdüğü tenhalığı ben de gösteriyorum. Olmuyor. Kin güdüyormuşçasına olmuyor. Hem ben yaralanıyorum hem de onu incitiyormuşum gibi geliyor. Ama o incinmiyor çoğu zaman. O beni bensiz seviyor. Bense onun olmadığı yerlerde yürümeyi sevmiyorum artık. Ne yapacağımı bilmiyorum. Savaşmaya değer, her şeye değer belki hayatımda ilk defa ama ben yaralanırken o güçlü. Ben, kendini güçlü bilen ben, onu yavaşlatıyorum ve böyle giderse günün birinde yola bensiz devam etmesi gerekecek ama o asla yaralarımı nasıl açtığını bilmeyecek.