The End of an Era ya da Bye Bye Salon

Bu gün itibari ile Ceren-Çopur-Orçun-Ben şeklinde girdiğimiz "haydi şu çocuklara bir oyun çıkaralım da aylardır verdikleri emek boşa gitmesin" çabasından vazgeçmiş ve tiyatroyu (bir kez daha, son kez (umarım)) bırakmış bulunuyoruz.

Çeşitli sebeplerimiz var. Olmaz mı? Tabi ki var. Hem nasıl var. Böyle kocaman kocaman.

Zaten salonu da yıkıyorlar. Bugün yalnızken salonla konuştum falan çok acayip.

Neden sevdiğimi farkettim salonu. Asla kıyamayacağım kadar güzel olmadı. O yüzden hep oradaydım.

Hoşçakal. 6-7 senemi s.ktin. Bu yüzden seni çok sevdim.

İçim Çürümüş

edepsizsin bir hayli
yeni yeni keşfediyorsun
aranıyorsun hep
bulabilirsen bulanıyorsun
bulamazsan sonun kötü olur

apaçık güneysin
tenin değil belki ama
ruhun esmer orası kesin
ısırıyormuşsun, öyle dedin
kanatıyormuşsun da
hoşuma gitmedi

dinleyenin vardır elbet
konuşanın var mı muallak
belli ki diyecek çok sözün var
belki hiç yok, sadece diyesin var

garipsin ama havada asılı duranlardan değil
korkmadım ama aşık da olmadım
gelir miyim bilmem yanına
bu sefer bir değişiklik olsun
hem benim yerim belli
en kötü nereye gideceğimi biliyorsun

İçimdeki yaşlıyı bir kenara bırakıp, bir yazı yazdım.

Söz mü dinlemek lazımdı? Ya da sadece televizyonda gördüklerime inansam belki de her şey bir çok açıdan daha güzel olurdu. Kolay mesela. Ama kendini suçlamadığın bir kolaylık. Çünkü zoru bilmiyorsun.

Bu farkındalık daha ne kadar aklı başında insanların ağzına s.çacak? Ne yaşadığının, nereye gittiğinin farkında olunca mala dönmek zorunda mısın illa. Gerçek anlamlarını bildiğin şeylerden tiksinmek ya da mutlak bir tevazu ve olgunlukla onları kabullenip tolere etmekten mi ibaret yaşam? Değil, tabi ki bir köşede hep kendini kandırmak var, görmezden gelmek. E ama oldu mu şimdi böyle?

-E çocuk olmuş mu?

..işte.

Hava Durumu

Pencereden dışarı bakınca çok net bir şey görüyorum. Şu hava evde sevgiliyle yaşlıcılık oynama havasıdır. Bilimum huzur, mutluluk falan. Bir de müzik de uygun olunca sakin hissetmeye, gaza gelmemek zor oluyor.

Gerçi geçen gün de mor bir uçan balon görmüştüm pencereden. Çıktım terasa fotoğrafını çekmek için, çektim bir iki tane ama güzel olmadı.

The Enemy

You are, you decide
You demand, you control

Within you yet, without you it's nothing
Yet, it's not you

At all

Take a look at the walls
They're all closing down on you

The enemy is yelling as if it is you
But it's not you

You fear
Fear me

(şarkı sözü bu)

Orada Olmayan Adam

Fazla dolunca, bomboş kalınıyor bazen. Bir şeyler yer değişitiriyor. Yerini başka şeylere bırakıyor. Oysa o sırada tek istenilen şey doldur boşalt yapmadan olabilmek oluyor. Uyumak mesela.

Fiziksel olarak bir yerde olmak yetmiyor. Her şey, herkes daha fazlasını istiyor. Daha fazlasını veremeyince kızdığım herkesten bu noktada özür diliyorum.

I'm not there.
I do not sleep.

"Veda Etmek Üzerine" isimli yazıdan "hepimiz ölücez, hadi gidin sevgililerinizden ayrılın" anlamını çıkaran A.Orçun Can için

"...

Dr: Yaşamayı sevmek, ölümü düşünmekle olur.

Met: Nasıl düşüneyim, bilmiyorum.

Dr: Kendinle kal biraz.

Met: Kalamam, korkuyorum kendimden.

Dr: Elini alnına koy.

Met: Koyamam, yorulurum.

..."

(Bi'şey yap Met! / A.Nesin)