30 Nisan 2010 Cuma

The End of an Era ya da Bye Bye Salon

Bu gün itibari ile Ceren-Çopur-Orçun-Ben şeklinde girdiğimiz "haydi şu çocuklara bir oyun çıkaralım da aylardır verdikleri emek boşa gitmesin" çabasından vazgeçmiş ve tiyatroyu (bir kez daha, son kez (umarım)) bırakmış bulunuyoruz.

Çeşitli sebeplerimiz var. Olmaz mı? Tabi ki var. Hem nasıl var. Böyle kocaman kocaman.

Zaten salonu da yıkıyorlar. Bugün yalnızken salonla konuştum falan çok acayip.

Neden sevdiğimi farkettim salonu. Asla kıyamayacağım kadar güzel olmadı. O yüzden hep oradaydım.

Hoşçakal. 6-7 senemi s.ktin. Bu yüzden seni çok sevdim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder