Öhöm.

Kılıç kuşandı gökyüzü
Üstüne üstüne haykırdı yalanları
Bir gayri meşru için bitirmedi
Silmedi üzerinden, emip atmadı pis kanı
Gün battı, bacaklarını belimden ayrıdı
Ölüm gibi irkilmen de yetmedi
Tutarsızlığım da kurtarmadı bu sefer
Çıplak ayaklarından çıkan ince deri sesi
Huyunu suyunu bildiğim
Keskin acılardan sıyrıldı günün önünde durdu
Omuzlarından akıp giden elbisendi ilk önce beni sana getiren
Sonrası da yoktu zaten