Sonucu umursamıyormuş gibi davranmak yoruyor bir hayli.
Arzuladığım şeyler var, ihtiyaç duyduğum şeyler var ve bunlara ulaşmak için yaptıklarım asıl olan diye yaşanabilir bunu biliyorum; ama istemiyorum artık. İstediklerimin kabul edilebilir bir oranına sahip olunca nasıl hissedeceğim, işte bunu bilmek istiyorum.
Önüme baka baka, önümü göremez oldum. Gelecekle ilgili bir çok planım var ama hiç bir fikrim yok. Dışarıya gösterdiğim insanın, istediklerimi baltaladığını hissediyorum ve kulağa ne kadar ucuz ve aptalca da gelse bunu düzeltebilmemin tek yolu karşımda "dışarı" olarak algılamadığım birinin oturması ve "Bu sensin ve bunlar da senin istediklerin" demesi.
100. yazı oldu bu.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
plan yaptım mutsuz oldum.plansız yaşadım herşeyi bok ettim:)işaret bekledim, saçmaladığımı farkettim."içeride" olan kimse karşına oturup yanıtlamıyor "seni"
YanıtlaSilsaat2.ben niye bu yorumu yapıyorum sana onuda bilmiyorum.senkimsinarkadasımnerdeyimben.
ben de bilmiyorum senin kim olduğunu mesela.
YanıtlaSilfarkında mısın bilemiyorum ama...gördüğüm en gereksiz insansın.içini zırvalıklarla doldurup boş olan cinsinden.herşeyden biraz bildiğini düşünüp hiçbirşeyi tam oturtamamış olanından...etrafında küçük beyinler bulunduğu sürece kendini büyük zanneden zavallı.ah sen de biliyorsun oysa senden çok daha iyilerin olduğunu.ulaştığını sandığında hızla düşeceğin yerlerde olan insanlar var...yazık...
YanıtlaSilsenin de kim olduğunu bilmiyorum ben mesela, ama umursamam için elinden geleni yapıyorsun.
YanıtlaSilaslen çok iyi biliyorsun kim olduğumu...tek bilmediğin sen benden nefret ettiğini sanırken benim senden nefret etmek için çok daha fazla sebebim var...adımı yakın gelecekte unutulmak üzere bilmektesin mesela.sorun benim senin adını unutmicak olmam.ki evet bu bir sorun...bu büyük bir sorun.(kelime doğrulamamda perse yazdım...belirtmek isterim.)
YanıtlaSilkimseden nefret etmek ki ben.
YanıtlaSil